ΕΘΝΟΛΟΓΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΘΡΑΚΗΣ
Αγγελική Γιαννακίδου

Το Εθνολογικό Μουσείο Θράκης Αγγελική Γιαννακίδου στεγάζεται στο πέτρινο νεοκλασικό του 1899, επί της οδού 14ης Μαΐου 63. Ο διαμορφωμένος χώρος του Μουσείου, το εκθεσιακό υλικό, η μουσική επένδυση, η χρήση των πολυμέσων, το πωλητήριο και το καφέ αποτελούν μια αφορμή για επανεκτίμηση της παράδοσης.

Το Εθνολογικό Μουσείο Θράκης είναι ένα ζωντανός τόπος γνωριμίας με το λαϊκό πολιτισμό της Θράκης, που θα συνδέσει την παράδοση και τη γνώση που εμπεριέχεται σε αυτήν, με τον προβληματισμό της σύγχρονης κοινωνίας.

Σκοπός του μουσείου δεν είναι η συντήρηση του φολκλόρ με την αισθητικά αποδεκτή έκθεση κάποιου υλικού μόνο , αλλά η μελέτη, η προβολή και η προώθηση του πολιτισμού της Θράκης.

Στόχος του είναι η δημιουργία ενός ζωντανού τόπου γνωριμίας με τον πολιτισμό της Θράκης ώστε αυτό να αποτελέσει ένα ορμητήριο, μια αφορμή για επανεκτίμηση της παράδοσης.

Το εκθεσιακό υλικό οργανώθηκε έτσι ώστε ο επισκέπτης να μπορεί να αποκομίσει μια εικόνα της παραδοσιακής ζωής της Θράκης και ειδικότερα του Ν. Έβρου από το τέλος του 17ου ως τις αρχές του 20ου αιώνα. Στη στεγασμένη αυλή λειτουργεί καφέ και πωλητήριο.

Η συλλογή του Μουσείου αποτελείται από αντικείμενα του υλικού πολιτισμού των Θρακών, σπάνιο αρχειακό φωτογραφικό υλικό, καταγραφές βίντεο και βιβλιοθήκη. Στο χώρο του Μουσείου εκτίθενται 500 αντικείμενα μέρος της συλλογής του Μουσείου.

 Εθνολογικό Μουσείο Θράκης
14ης Μαΐου 63
68 100, Αλεξανδρούπολη
τηλέφωνο: 25510 36663
website: www.emthrace.org

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΥΠΟΛΗΣ

Το Μουσείο βρίσκεται στον κεντρικό δρόμο της πόλης απέναντι από το Δημαρχείο. Η ανέγερση του Μουσείου πραγματοποιήθηκε χάρη στις δωρεές συμπολιτών μας, καθώς και στην παραχώρηση οικοπέδου από το υπουργείο Πολιτισμού. Τα εγκαίνια του Μουσείου έγιναν το Νοέμβριο του 1995.

Οι χώροι του μουσείου, συνολικού εμβαδού 700 τ.μ., αναπτύσσονται σε τέσσερα επίπεδα όπου υπάρχουν εκθεσιακοί χώροι για τις μόνιμες και εποχιακές συλλογές, αίθουσα διαλέξεων και βιβλιοθήκη.

Η διοργάνωση ξεχωριστών εκθέσεων Ιστορικού και Πολιτιστικού περιεχομένου αποτελεί βασικότατο μέλημα των διοικήσεων του συλλόγου. Από την λειτουργία του μουσείου μέχρι σήμερα έχουν οργανωθεί και φιλοξενηθεί πολλές εκθέσεις. Διοργανώνονται επίσης μουσικές συναυλίες, θεατρικές παραστάσεις, παρουσιάσεις βιβλίων, ομιλίες αλλά και βραβεύσεις Θρακιωτών που με το έργο και τις δραστηριότητες τους προβάλουν και τιμούν τον τόπο μας.

Σύλλογος Αρχαιόφιλων και Πολιτιστικής Κληρονομιάς Έβρου
Λ. Δημοκρατίας 335
68100, Αλεξανδρούπολη
τηλέφωνο: 25510 28926
website: www.ismo.gr

ΜΟΥΣΕΙΟ ΦΥΣΙΚΗΣ ΙΣΤΟΡΙΑΣ

Σε ένα όμορφο και καταπράσινο σημείο του Πλατανότοπου της Μαΐστρου έχει κατασκευαστεί το Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Αλεξανδρούπολης. Πρόκειται για ένα σύγχρονο κτίριο εναρμονισμένο πλήρως με το φυσικό περιβάλλον.

Η ιδέα για την δημιουργία του Μουσείου ξεκίνησε από την παρουσία στην περιοχή πλούσιων βιοτόπων και προστατευόμενων περιοχών. Η ανάγκη της παρουσίασης του φυσικού αυτού πλούτου στους ντόπιους και στους επισκέπτες οδήγησε στην ένταξη του έργου κατασκευής Μουσείου Φυσικής Ιστορίας στο Αστικό Πιλοτικό Πρόγραμμα Αλεξανδρούπολης, ως μία από τις βασικές του πτυχές και στην κατασκευή του μουσείου με τη σημερινή του μορφή.

Βασικός σκοπός του Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Αλεξανδρούπολης είναι η ανάδειξη της βιοποικιλότητας, σε όλα της τα επίπεδα (γενετική, ειδών, οικοσυστημάτων, τοπίου) της περιοχής του Έβρου και των γεωφυσικών και οικολογικών ιδιαιτεροτήτων της.

Η ενημέρωση και ευαισθητοποίηση των επισκεπτών αποτελούν κύριους σκοπούς του μουσείου και επιτυγχάνονται με την κατάλληλη επιλογή των εκθεμάτων, τον τρόπο παρουσίασης και το υλικό τεκμηρίωσης, αλλά ενισχύεται και από τις υποδομές και τις δυνατότητες που παρέχει το Δικτυακό Πληροφοριακό Κέντρο (αίθουσες διαλέξεων, προβολών, κ.λπ.).

Μουσείο Φυσικής Ιστορίας Δήμου Αλεξ/πολης
68100, Μαΐστρος Αλεξανδρούπολης
τηλέφωνο: 25510 80204
website: http://mfia.alexpolis.gr

ΜΟΥΣΕΙΟ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΤΕΧΝΗΣ

Το Εκκλησιαστικό Μουσείο της Ιεράς Μητροπόλεως Αλεξανδρουπόλεως ιδρύθηκε το 1976 από τον μητροπολίτη Αλεξανδρουπόλεως και νυν Θεσσαλονίκης κ.κ. Άνθιμο. Αρχικά στεγάσθηκε σε δύο αίθουσες του Πνευματικού Κέντρου της Ιεράς Μητροπόλεως, παραπλεύρως του μητροπολιτικού ναού του Αγίου Νικολάου. Το 1982 η συλλογή, εμπλουτισμένη στο μεταξύ και με άλλα κειμήλια, μεταφέρθηκε στην Λεονταρίδειο Σχολή, κηρυγμένο διατηρητέο μνημείο ήδη από το 1978.

Η συλλογή του Μουσείου περιλαμβάνει περισσότερα από 400 κειμήλια εκκλησιαστικής τέχνης: εικόνες, ιερά σκεύη, ιερατικά άμφια, ξυλόγλυπτα και παλαίτυπα. Τα αντικείμενα αυτά προέρχονται από την ευαίσθητη περιοχή γύρω από τις δύο όχθες του ποταμού Έβρου και χρονολογούνται από τον 16ο έως και τον 20ο αιώνα.

To Εκκλησιαστικό Μουσείο είναι χώρος πολιτισμού και ιστορικής μνήμης. Τα εκθέματά του αντιπροσωπεύουν την πίστη απλών ανθρώπων που έζησαν σε παλαιότερες από εμάς εποχές. Στον επισκέπτη προσφέρεται η ευκαιρία να δει τα αντικείμενα αυτά όχι μόνο ως ωραία έργα τέχνης, αλλά και ως μάρτυρες ενός κομματιού της εθνικής μας ζωής, ποτισμένης με τις σωτήριες αξίες της χριστιανικής πίστης.

Εκκλησιαστικό Μουσείο
Πλατεία Μητρόπολης
68100, Αλεξανδρούπολη
τηλέφωνο: 25510 82282
website: www.imalex.gr/museum.el.aspx

ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΑΡΑΚΑΤΣΑΝΙΚΗΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ

Το Μουσείο στεγάζεται στον οικισμό Αισύμη (23 χλμ. βόρεια της Αλεξανδρούπολης) σε οίκημα που παραχωρήθηκε από το Δήμο Αλεξανδρούπολης.

Ο Σύλλογος Σαρακατσαναίων Ν. Έβρου, μετά από πολύμηνες προσπάθειες συγκέντρωσης υλικού, που αφορά στη Σαρακατσάνικη παράδοση, κατόρθωσε να έχει μια αξιοζήλευτη συλλογή με αυθεντικό υλικό, όπως στολές γυναικείες, ανδρικές (σιγκούνια, φουστανέλες), κάπες, κοντόκαπες, παναούλες, ποδιές, τσουράπια, τροβάδες, δισάκια, χαράρια, γκιούμια, κακάβια, κουδούνια, λανάρια, τσιατούρα, βελέντζες, φλάμπουρες, τζαμάρες, κλειδοπίνακα, τσ'κάλια, σαραμανίτσες, κλίτσες, υλικά αργαλειού, ρόκες, αδράχτια, πανωφόρια γυναικεία, τάβλες, κ'λουροτροβάδες και άλλα πολλά, καθώς και πάρα πολλές παλιές φωτογραφίες (1900-1940).

Το μουσείο εγκαινιάσθηκε την 28 Ιανουαρίου 2009 από τον Υπουργό ΠΕ.ΧΩ.Δ.Ε. κ. Σουφλιά.

Λίγα χιλιόμετρα βόρεια της Αισύμης, στη Λεπτοκαρυά, ο Σύλλογος Σαρακατσαναίων Νομού Έβρου κατασκεύασε Παραδοσιακό Σαρακατσάνικο Οικισμό, ως πρότυπο οικισμού με τα Καλύβια (κονάκια), Μπάτζιο, Μαντρί, Δασκαλοκάλυβο κλπ, όλα όσα διέθετε ένα Παραδοσιακό Τσελιγκάτο.

Η αναπαράσταση ενός παραδοσιακού οικισμού των Σαρακατσάνων αποτελεί παράλληλα ζωντανό μουσείο και χώρο αναψυχής. Προσφέρει μία μοναδική ευκαιρία στον επισκέπτη να γνωρίσει τον καθημερινό τρόπο ζωής των Σαρακατσάνων, την τεχνική κατασκευής της περίφημης κυκλικής καλύβας από ξύλα και καλάμια, του κονακιού με το σταυρό στην οροφή (κατσούλα), το ορεινό σχολείο και γενικότερα την οργάνωση του κατοικήσιμου χώρου.

Επιπλέον έχει διαμορφωθεί ο χώρος, ως χώρος Αναψυχής και εκδηλώσεων , με όλες τις απαραίτητες υποδομές ώστε να μπορεί να εξυπηρετεί τους επισκέπτες που μαζί με την ενημέρωση για τον παραδοσιακό τρόπο ζωής των Σαρακατσαναίων θα μπορούν να απολαμβάνουν τη φύση, σ’ένα χώρο με οξιές, καθαρό αέρα και κρύο νερό από την πηγή της Λεπτοκαρυάς.

Μουσείο Σαρακατσάνικης Παράδοσης
68011, Αισύμη Αλεξ/πολης
τηλέφωνα: 25510 93262 , 25510 20217
website: www.sarakatsanos.net

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΚΑΠΠΑΔΟΚΩΝ

Το μουσείο άρχισε να κατασκευάζεται το 2007 στον 150 τ.μ. υπόγειο χώρο της Καππαδοκικής Εστίας. Σχεδιάστηκε έτσι ώστε να ταιριάζει με την "ατμόσφαιρα" των σπιτιών της Καππαδοκίας. Όσα από τα υλικά που χρησιμοποιήθηκαν δεν είναι αληθινά, είναι όσο το δυνατόν πιο κοντά στα υλικά της εποχής εκείνης.

Σκοπός της δημιουργίας του μουσείου αυτού ήταν η συγκέντρωση, η συντήρηση και η διαφύλαξη των αντικειμένων από την ευρύτερη περιοχή της Καππαδοκίας. Το σκεπτικό για τη δημιουργία του μουσείου είναι η αναπαράσταση με τρόπο παραστατικό ορισμένων καθημερινών δραστηριοτήτων της περιοχής (Καππαδοκίας) ώστε ο επισκέπτης να μπορεί να φανταστεί τον τόπο και τον τρόπο ζωής των προγόνων μας.

Σύλλογος Καππαδοκών Ν. Έβρου
Μητροπούλου 1
68100, Αλεξανδρούπολη
τηλέφωνο: 25510 20270
website: http://kappadokes.gr

 ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΦΕΡΩΝ
Λαογραφική Συλλογή Νίκου Γκότση

Στις Φέρες, 30 χλμ. ανατολικά της Αλεξανδρούπολης, βρίσκεται το Λαογραφικό Μουσείο Φερών σε ένα ιδιόκτητο μικρό αλλά ζεστό χώρο των 80 τ.μ. Είναι ένας συλλεκτικός πλούτος από αντικείμενα και γραπτά στοιχεία που αφορούν την μέχρι πριν λίγα χρόνια ζωή των κατοίκων του Έβρου και των προσφύγων από την Ανατολική Θράκη. Περισσότερα από 1700 αντικείμενα εκτίθενται σε ειδική αίθουσα και στην αυλή του σπιτιού του πρώην αστυνομικού Νίκου Γκότση.

Υπάρχουν οι γωνιές των επαγγελμάτων: του πεταλωτή, του τσαγκάρη, του σιδερά, του καροποιού, του χασάπη, του μαραγκού, του κουρέα, της υφάντρας. Σε ειδική προθήκη, εκτίθενται αντικείμενα από την Ίμβρο, ενώ οι γυναικείες στολές από χωριά του Έβρου δίνουν ξεχωριστή νότα με τα χαρούμενα χρώματά τους. Υπάρχει επίσης πού μεγάλος αριθμός κουδουνιών από τα κυπροκούδουνα των τράγων, μέχρι τα κουδουνάκια των προβάτων.

Τα έπιπλα και σκεύη του παλιού νοικοκυριού, έχουν μια νότα νοσταλγίας. Διάφορα μαγειρικά σκεύη, κασέλες, σκαμνιά, σίδερα, σάτσια για λαγκίτες που ήταν οι κρέπες των παλιότερων, νερόμυλοι σε μεγάλη ποικιλία, πέτρινα γουδιά, κουπιά, σαμάρια και σέλλες.

Η συλλογή είναι εμπλουτισμένη και με αρχειακό υλικό όπως, φωτογραφίες, δημόσια έγγραφα και σχολικά έγγραφα που αναφέρονται στους παλιού κατοίκους των Φερών που ήρθαν από την Ανατολική Θράκη.

Λαογραφικό Μουσείο Φερών
Σμύρνης 20
68500, Φέρες
τηλέφωνο: 25550 23214

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ - ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΟΥΦΛΙΟΥ

Στεγάζεται στο αρχοντικό Μπρίκα, που έχει αναγερθεί, γύρω στο 1890.

Εκτός από κατοικία του ιδιοκτήτη, χρησίμευε για εκτροφή μεταξοσκωλήκων, αποθήκη ξηρών κουκουλιών και παραγωγή μεταξόσπορου.

Προς το παρόν, λειτουργεί μόνο το λαογραφικό τμήμα. Σ’ αυτό εκτίθενται αγροτικά εργαλεία, σπιτικά έπιπλα και σκεύη που ήταν οι αχώριστοι σύντροφοι των παλιών Σουφλιωτών, στολίδια και κοσμήματα και στολές αντρικές και γυναικείες. Ιδιαίτερα οι γυναικείες στολές των αρχών του 20ου αιώνα, δείχνουν το μέγεθος της ευημερίας του Σουφλίου και της καλαισθησίας των κατοίκων του.

Λαογραφικό Μουσείο Σουφλίου
Πλατεία Μεσοχωρίου
68400, Σουφλί

ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΕΤΑΞΗΣ ΣΟΥΦΛΙΟΥ

Το Μουσείο Μετάξης λειτουργεί στο Σουφλί από το 1990 και παρουσιάζει όλες τις φάσεις και τα στάδια από την προβιομηχανική διαδικασία της εκτροφής των μεταξοσκωλήκων (σηροτροφία) και της επεξεργασίας του μεταξιού (μεταξουργία), μέσα στο κοινωνικο-οικονομικό πλαίσιο που ανέδειξε την περιοχή ως σημαντικό μεταξοπαραγωγικό κέντρο της Ελλάδας (τέλη 19ου - μέσα 20ού αιώνα).

Το Μουσείο στεγάζεται σε ένα ξεχωριστής αρχιτεκτονικής ομορφιάς κτήριο, το Αρχοντικό του γιατρού, λόγιου και πολιτικού Κ. Κουρτίδη.
Το κτίριο κατασκευάστηκε το 1883. Το ισόγειο χρησιμοποιήθηκε ως χώρος σηροτροφικός ενώ στον όροφο στεγάστηκε η οικογένεια. Ένα δεύτερο ισόγειο κτίσμα στο ίδιο οικόπεδο λειτούργησε επίσης ως κατοικία.

Λόγω της ποιότητας των υλικών και της καλής κατασκευής του, το αρχοντικό διατηρήθηκε σε αρκετά καλή κατάσταση.

Οι εργασίες συντήρησης και αποκατάστασης έγιναν το διάστημα 1978-85, μετά τη δωρεά του κτηρίου στο Ίδρυμα από την κυρία Μ. Κουρτίδου-Πάστρα το 1976.

Το 1986, ξεκίνησε η διεξαγωγή συστηματικής ιστορικής, εθνολογικής και αρχιτεκτονικής έρευνας με σκοπό την αξιοποίηση του αρχοντικού και την οργάνωση μίας μόνιμης έκθεσης που προβάλλει τη σηροτροφική και μεταξουργική παράδοση της πόλης.

Η έκθεση αποτελείται από τέσσερις εκθετικές ενότητες και περιλαμβάνει συνολικά 46 εκθετικές μονάδες με δισδιάστατο τεκμηριωτικό πληροφοριακό υλικό (κείμενα, φωτογραφίες, σχέδια, χάρτες) και παραδοσιακά αντικείμενα σχετικά με τη σηροτροφία και τη μεταξουργία.

· Η πρώτη εκθετική ενότητα παρουσιάζει διαχρονικά την ιστορία του μεταξιού που ξεκινά από την Κίνα, συνεχίζει με την Ελληνορωμαϊκή αρχαιότητα και το Βυζάντιο, προχωρά στη Δύση και φθάνει ως την Οθωμανική περίοδο.

· Η δεύτερη εκθετική ενότητα έχει ως θέμα τα στάδια της εκτροφής των μεταξοσκωλήκων από την παραγωγή του μεταξόσπορου έως την απόπνιξη ("ψήσιμο") των κουκουλιών.

· Η τρίτη εκθετική ενότητα αναφέρεται στην επεξεργασία του μεταξιού από τον καθαρισμό και τη διαλογή των κουκουλιών ως τη διαδικασία της ύφανσης των περίφημων σουφλιώτικων μεταξωτών.

· Η τέταρτη εκθετική ενότητα αναλύει το ευρύτερο κοινωνικο-οικονομικό πλαίσιο ανάπτυξης της μεταξουργίας, τόσο στον ελλαδικό όσο και στον ευρωπαϊκό χώρο (19ος-20ος αιώνας) με ιδιαίτερη έμφαση στην ακμή και παρακμή της μεταξοβιομηχανίας στο Σουφλί και τη συμβολή της στην ανάπτυξη της πόλης.

Μουσείο Μετάξης
Ελευθερίου Βενιζέλου 73
68400, Σουφλί
τηλέφωνο: 25540 23700
Website: www.piop.gr

ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΕΧΝΗΣ ΜΕΤΑΞΙΟΥ

Ο Οίκος μεταξιού Τσιακίρη που εδώ και 60 χρόνια δραστηριοποιείται στην παραγωγή και επεξεργασία μετάξης στο Σουφλί δημιούργησε με πολύ αγάπη και μεράκι έναν μοναδικό πολυχώρο στο κέντρο της πόλης του Σουφλίου. Σκοπός του είναι να αναδείξει και να διασώσει την πλούσια παράδοση της περιοχής στην Μεταξουργία.

Πρωτότυπα εκθέματα σε συνδυασμό με την σύγχρονη τεχνολογία, οδηγούν τον επισκέπτη βήμα προς βήμα σε ένα ταξίδι τόσο μοναδικό όσο και ίδιο το μετάξι.

Το Μουσείο Τέχνης Μεταξιού στεγάζεται σε ένα νεοκλασικό ανακαινισμένο κτήριο.

Ο επισκέπτης του μουσείου μπορεί να πάρει μια γεύση των σταδίων παραγωγής του μεταξιού μέσα από τα εκθέματα που δουλεύουν όπως αναπίνηση, επεξεργασία του νήματος μέχρι και ύφανση.

Τα εκθέματα συμπληρώνονται με video που προβάλλουν όλα τα σταδία από την εκτροφή του μεταξοσκώληκα μέχρι τελικό προϊόν. Στο Μουσείο γίνονται ειδικές ξεναγήσεις στους διαμορφωμένους χώρους του, σε οργανωμένα γκρουπ και σχολεία.

Μουσείο Τέχνης Μεταξιού
Βασ. Γεωργίου 199
68400, Σουφλί.
τηλέφωνο: 25540 22371
Website: www.silkmuseum.gr

ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΣΑΜΟΘΡΑΚΗΣ

Στο κέντρο της πρωτεύουσας του νησιού στη Χώρα, σε διώροφο αρχοντικό των αρχών του 1900 στεγάζεται το Λαογραφικό Μουσείο Σαμοθράκης, με διάφορα αντικείμενα που συνθέτουν την πολιτιστική κληρονομιά του νησιού.

Ο επισκέπτης στο ισόγειο του κτιρίου μπορεί να δει διάφορα αντικείμενα εκτεθειμένα όπως τα σύνεργα του «Κεχαγιά» (όπως λέγεται ο κτηνοτρόφος στη Σαμοθράκη) , γεωργικά εργαλεία , διάφορα εργαλεία για την επεξεργασία της κλωστής και ο παραδοσιακός αργαλειός με όλα του τα εξαρτήματα. 

Ανεβαίνοντας στον πρώτο όροφο του Λαογραφικού Μουσείου ο επισκέπτης βλέπει την αναπαράσταση ενός Σαμοθρακίτικου νοικοκυριού, με ανάμεικτα στοιχεία (λαϊκά και αστικά). Μονόχωρο δωμάτιο το οποίο φιλοξενεί την κουζίνα, το καθιστικό και την κρεβατοκάμαρα.

Δεσπόζουσα θέση έχει η ξύλινη «μεσάνδρα» των αρχών του 20ου αι. εντοιχισμένη ντουλάπα που συναντούσες σε όλα τα σαμοθρακίτικα σπίτια. Τους τοίχους στολίζουν «μαρχαμάδες» (μεταξωτές και βαμβακερές υφαντές πετσέτες) και πλούσιο φωτογραφικό υλικό. Η «γωνιά» (κουζίνα) με το τζάκι, το σοφρά και όλα εκείνα που χρειάζεται μια νοικοκυρά για την προετοιμασία του φαγητού. Το καθιστικό με τον ξύλινο καναπέ και το τραπεζάκι (έπιπλα που συναντούσε κανείς μόνο σε σπίτια εύπορων οικογενειών). Το σιδερένιο κρεβάτι του 1929 που είναι σκεπασμένο με ολομέταξη κουβέρτα.

Τα πανέμορφα σεντούκια και διακοσμητικά πιάτα που είχαν έρθει στο νησί τα περισσότερα από τα παράλια της Μ. Ασίας. Πλούσια επίσης είναι και η συλλογή υφαντών με τα ολόμαλλα κιλίμια, τα βαμβακερά στρωσίδια, τα βαμβακομέταξα και μεταξωτά των οποίων η πρώτη ύλη επεξεργαζόταν στη Σαμοθράκη.

Και τέλος το ξυλόγλυπτο εικονοστάσι των αρχών του 20ου αι. με σπάνιες εικόνες του περασμένου αιώνα που προέρχονται από τις εκκλησίες του νησιού. Στο Λαογραφικό μουσείο υπάρχουν επίσης και οι τοπικές φορεσιές.

Λαογραφικό Μουσείο
68002, Χώρα Σαμοθράκης
τηλέφωνο: 25510 41227